In september 1940 richtte Mussert onder druk van de Duitsers de Nederlandsche SS op. De nieuwe formatie leek in alles op de Allgemeine SS. De bange vermoedens van de NSB-leider werden daardoor al snel bewaarheid; het nationalisme van de NSB werd zonder meer afgewezen. Nederland diende juist met andere Germaanse landen een Groot-Germaans Rijk te vormen, waarvan Duitsland vanzelfsprekend het middelpunt zou zijn. De organisatie was formeel een onderdeel van de NSB en daarom gehoorzaamheid aan Mussert verschuldigd.

In de praktijk was de formatie echter vóór alles loyaal aan Hitler en Himmler. De Reichsführer SS en zijn vertegenwoordiger in Nederland, Rauter, zagen de Nederlandsche SS als middel bij uitstek om de NSB in de Groot-Germaanse richting te duwen. Mussert onderkende het gevaar maar moest machteloos toekijken. Al voor de oorlog had hij in Rost van Tonningen, een vertegenwoordiger van de 'Volksche' groep die over contacten met de Duitse SS beschikte, een serieuze concurrent voor het leiderschap van de NSB. Een andere vertegenwoordiger van de radicale stroming in de NSB was J.H. Feldmeijer. Deze had in 1939 de sterk op de SS lijkende Mussert-garde opgericht. Deze kleine maar fanatieke groep kan worden beschouwd als de oorsprong van de Nederlandsche SS. Eind 1942 werd de naam van de Nederlandsche SS gewijzigd in: 'Germaansche SS in Nederland'. In opdracht van 'voorman' Feldmeijer meldde de meeste Nederlandse SS'ers zich vroeg of later voor de Waffen-SS. Zij vertrokken naar het Oostfront om tegen de Russen te strijden. Door die aderlating boette de politieke macht van de Germaansche SS sterk in. (Uit: Nederland en de Tweede Wereldoorlog, deel 15 "De SS in Nederland")

Copyright © 2017 internetbedrijf Soldesign